استعفای محمد زالفی از دبیری حزب کارگزاران سازندگی، شعبه گیلان، که دو ماه پیش بعد از گذشت چند ماه پذیرفته شده بود، پنجشنبه گذشته با معرفی اسماعیل محمدی‌خواه به عنوان دبیر جدید این حزب تکمیل شد. به این بهانه با زالفی پیرامون دلایل استعفایش، به طول انجامیدن موافقت با این استعفا و نیز آینده فعالیت حزب در ایران و گیلان گفت‌وگویی انجام داده‌ایم.

زالفی از نیروهای سیاسی شناخته شده استان است که علاوه بر فعالیت حزبی، عهده‌دار مسئولیت‌های سیاسی مهمی از جمله فرمانداری شهرستان رشت در دولت اصلاحات بوده است.

 

حزب کارگزاران در کشور، فراز و نشیب‌های فراوانی را در تمام سال‌های فعالیتش پشت سر گذاشته و فعالیت حزب در گیلان هم از این اوج و حضیض‌ها مبرا نبوده است. می‌خواهیم روایت شما را از فعالیت حزب کارگزاران در گیلان طی سال‌های گذشته بدانیم. 

قبل از سال ۹۲ و در زمان دولت‌های نهم و دهم ما در کشور با رکود فعالیت حزبی روبه‌رو بودیم و وضعیت «خزان احزاب» را شاهد بودیم. از ۹۲ به بعد آرام‌‌آرام اوضاع تغییر کرد. یکی از احزابی که به طور جدی فعال شد و سازمان خود را سامان داد، حزب کارگزاران بود. ما هم در قالب این حزب کارها را در استان شروع کردیم. تعداد زیادی از شهرستان‌های استان فعال شدند. همچنین واحدهای مختلف حزب در مرکز استان فعالیت خود را آغاز کردند. دو کنگره هم برگزار شد. در کنگره اول استانی ما حدود ۹۰ نفر شرکت کردند و در کنگره دوم بالغ بر ۳۰۰ نفر صاحب رأی داشتنیم.

شما چند ماه پیش از دبیری کارگزاران گیلان استعفا کردید. گفته‌اید که چندان به حضور در عالی‌ترین مقام حزب در استان تمایلی ندارید. چرا؟

بله، من از همان ابتدای امر هم امتناع داشتم از اینکه بخواهم به عنوان دبیر حزب فعالیت کنم. دوستان در شورای استان اصرار داشتند که این کار صورت بگیرد. بنا به آن اصرارها بود که من در نهایت پذیرفتم. در دور دوم هم باز همین نکته وجود داشت. نهایتاً من از ابتدای سال جاری به این نتیجه رسیدم که بعد از چهار دهه از پیروزی انقلاب ما باید فضا را برای نیروهای پرانرژی‌تر و جوان‌تر فراهم کنیم تا این جوانان ما بیایند و هدایت امور را در همه بخش‌ها به عهده بگیرند و خودمان سعی کنیم بیشتر نقش مشاور داشته باشیم. این در واقع مد نظر قانونگذار هم هست. تا جایی که قانون منع به کارگیری بازنشستگان مانع از ادامه صدارت بعضی از چهره‌های شناخته شده و امتحان‌پس‌داده مانند شهردار تهران هم شد. به نظرم درست هم هست و باید در بعد ملی شاهد این اتفاق باشیم.

به هر حال همان‌طور که گفتید، من چند ماه پیش استعفا کردم و با وجود اصرار و ابرام مقامات حزب در تهران، از اعضای شورای مرکزی گرفته تا شخص دبیر کل، همچنان بر سر تصمیم خود ماندم. با دلایلی که داشتم، آنها هم پذیرفتند. به شکر خدا روز پنجشنبه با حضور نماینده شورای مرکزی در استان و حضور اعضای شورای استان که مجموعه بسیار خوبی هم هستند، آقای اسماعیل محمدی‌خواه را که عضو قدیمی حزب کارگزاران است و به امور حزبی هم اشراف قابل‌ملاحظه‌ای دارد، به عنوان دبیر اول حزب کارگزاران استان گیلان با اتفاق آرا انتخاب کردیم. امیدواریم خون تازه‌ای که در رگ کارگزاران سازندگی گیلان دمیده شده، شادابی و توان بیشتر حزب را به دنبال داشته باشد.

کلاً بافت شورای استان حزب کارگزاران، نسبتاً بافت جوانی است.

بله، تقریباً جز دو، سه نفر از اعضای شورای استان ما، مابقی که تقریباً ۲۳ نفر را شامل می‌شود، عمدتاً نیروهای جوان سیاسی هستند. نیروهایی که عمدتاً تحصیلکرده، با انگیزه و مجرب‌اند. چه بسا جوان‌گرایی حزب کارگزاران موجب تأثیرگذاری بر سایر احزاب هم بشود و شاهد حضور جوانان در جایگاه‌های اجرایی باشیم.

اما شایبه‌ای در بعضی از رسانه‌ها به وجود آمد مبنی بر اینکه رفتن شما ناشی از اختلافات داخلی حزب در گیلان است. به عبارتی استعفا، تصمیمی تعبیر شده که به شما تحمیل شده و حاصل میل و اختیار خود شما نبوده. این شایبه را رد می‌کنید؟

اگر قرار باشد به این گونه امور توجه کنیم، اصلاً نباید کار سیاسی انجام بدهیم. البته در جریان اصلاح‌طلبی و در هر حزب و جریانی ممکن است اختلاف دیدگاه وجود داشته باشد. اصلاً جریان اصلاح‌طلبی جریانی است که دنبال چندصدایی در کشور است. ما این چندصدایی را محترم می‌شماریم. اصلاً حزب از نظر ما جای تمرین این چندصدایی‌هاست. درون احزاب هم به همین ترتیب است و در کارگزاران استان هم طبیعی است که ما دیدگاه‌های مختلفی داشته باشیم. مگر کار حزبی چیزی جز این است. کدام حزب است که همه مصوباتش با ۱۰۰ درصد آرا انجام شود؟ به هر حال ما هم مثل همه جای دنیا با نظام اکثریتی کار می‌کنیم. این اکثریت در کارگزاران، مُصر بود به ماندن بنده به عنوان دبیر اما همان‌طور که گفتم من اعتقادم این بود و هست که ما نسل اولی‌ها باید فضای مسئولیت‌های اجرایی را برای جوان‌ترها در احزاب باز کنیم. ضمن اینکه ما یک کاندیدا برای دبیری داشتیم و آن کاندیدا توانست ۱۹ رأی از مجموع ۲۰ رأی را به خودش اختصاص دهد. من از رسانه‌هایی که به مسایل سیاسی و احزاب می‌پردازند هم می‌خواهم که طوری عمل کنند که موجبات بی‌اعتمادی خوانندگان‌شان فراهم نشود. بهتر بود به جای گمانه‌زنی‌هایی که اصلاً به لحاظ رسانه‌ای هم حرفه‌ای نیست، در مورد موضوع تحقیق می‌کردند و از طریق روابط عمومی حزب و یا حتی خود ماها در شورای استان، پیگیر موضوع می‌شدند. به جای این وارونه‌نمایی‌ها ارزش‌های این تصمیم حزب کارگزاران را ببینند. حتی ما امیدواریم که در همه جا از جمله در بدنه دولت و دستگاه‌های اجرایی هم فضا برای نیروهای جوان ما باز شود. البته جوانی که امروز از آن حرف می‌زنیم با جوانی که در گذشته مد نظر بود، فرق می‌کند. جوان امروز دیگر نیروی ۲۲ یا ۲۳ ساله نیست. نیروهای جوان حزبی ما خودشان صاحب تجربه‌هایی هستند و عمدتاً در دهه چهارم زندگی خود به سر می‌برند. بنده وقتی ۴۰ ساله بودم، حداقل فرمانداری سه شهرستان را پشت سر گذاشته بودم. چرا امروز باید یک نیروی ۴۰ ساله را جوانی بی‌تجربه بدانیم؟ این بی‌انصافی است. به شکر خدا دبیر جدید کارگزاران گیلان، نیرویی جوان، مجرب و باسابقه در این حزب است و این باعث خرسندی است.

  • منبع خبر : رُوار